In het verleden gaf ik iedere week leestips. Dat ging toen natuurlijk over onderwijs en technologie. Inmiddels is mijn focus verschoven naar interesses rondom duurzaamheid, groen en voedselproductie. De leestips die volgen hebben daar dus ook betrekking op.
Hoe vaak deze leestips gaan terugkeren moet de praktijk nog uitwijzen. In de winterperiode moet het lukken om dat vrij frequent te doen. Hierbij dus de eerste aflevering uit de hernieuwde rubriek.
Over onnodig verlichten van de duisternis. Opvallend detail: meer licht houdt inbrekers niet tegen. Je kunt beter werken met een lichtsensor. Regel dat, zou ik zeggen.
Investeringstip. Wel op eigen risico uiteraard. Ik heb een klein beetje geld dat ik kan missen in dit project gestoken omdat ik hoop dat ze het kunnen waarmaken.
Een nieuwe manier om naar een organisatie te kijken werd me aangereikt op de Warmonderhof. Tijdens de opleiding die ik nu volg, hebben we een aantal lessen bedrijfsinrichting. Voor als we straks aan het eind van de opleiding zover zijn dat we een bedrijf willen beginnen. Het is goed om na te denken over de manier waarop je de zaken inricht. Of wat je aan de inrichting wilt en kunt aanpassen.
De opdracht is voorlopig om je stagebedrijf te bekijken in het kader van bedrijfsinrichting. Mijn stagebedrijf is CSA Het Middenland in Maasland. Maar ik kan de theorie ook prima toepassen op Voedselbos Vlaardingen waar ik secretaris ben, of op de Maatwerk Moestuin waar ik als coördinator ingehuurd wordt vanuit mijn bedrijfje Groendoenerij.
Het vak bedrijfsinrichting wordt gegeven door Joke Bloksma. En zijn heeft een interessante manier bedacht om naar een bedrijf in al zijn facetten te kijken. Zij leert ons kijken alsof het een organisme is. De eerste opdrachten gingen over het vinden van het 'hart' van het bedrijf, en het beschrijven van de 'huid' van het bedrijf.
Hart
Bij het hart gaat het om de plek waar de dingen samenkomen. De plek die ritme verzorgt. Waar dingen naar toe komen, en weer weggaan. Een centraal deel. De plek waar overleg gevoerd wordt. Of waar ideeën en goede gesprekken over het leven plaatsvinden.
Bij mijn stagebedrijf is er sprake van twee harten, denk ik. De eerste is de plek waar we koffie drinken en samenkomen met alle medewerkers en vrijwilligers van Boerderij Landlust waar Het Middenland van pacht. Daar wordt van alles uitgewisseld. En de pauzemomenten zorgen voor het ritme.
Een tweede plek is de winkel van Landlust. Daar stromen de producten naar toe en vinden een weg naar buiten. En daar komen de mensen van buiten naar binnen. De winkel heeft een ritme van openingstijden. Open op woensdag en zaterdag. Woensdag en zaterdag. Iedere week weer.
Huid
De huid van een bedrijf is de schil die er om heen ligt. Bij een boerenbedrijf vind je dat het makkelijkst terug in de vormen van omheining. Dat kan een draad zijn waar het vee niet doorheen durft. Of een heg die de wind afschermt. Een sloot die ongewenste bezoekers buiten houdt. Een hek. Een bomenrij. Een schutting. In die huid zitten ook openingen. Een poort, een bruggetje. De huid laat het één wel door, en het ander niet. Die huid is soms dik en soms heel dun. En soms ook beschadigd en moet dan gerepareerd. De huid heeft ook met het uiterlijk te maken. En de uitstraling van het bedrijf. Behalve een fysieke huid, kan er ook een virtuele huid zijn. Hoe is je bedrijf online te vinden? Door welke openingen is er contact met de buitenwereld?
Allemaal zeer interessant om over na te denken.
En ik denk dus dat dit niet alleen voor een boerenbedrijf goed is om eens te bekijken. Dit kun je ook toepassen op een onderwijsorganisatie. Of een huishouden bijvoorbeeld.
Stofwisseling
De theorie gaat nog verder met de stofwisseling van een bedrijf. Ook erg boeiend, maar dat voert hier misschien te ver. Meer informatie kun je vinden in het Werkboek Gezond Landbouwbedrijf. Voor als je het leuk vindt om er dieper op in te gaan.
In mijn vorige bericht liet ik weten dat ik Feedburner ging vervangen door Mailchimp. Maar na wat tests bleek dat het toch niet helemaal te zijn. Nu heb ik het ingericht met Follow.it. Dat lijkt beter bij de originele functionaliteit van Feedburner aan te sluiten.
Ik heb zojuist al mijn email-abonnees overgezet naar de nieuwe dienst bij Follow.it. Dat schijnt privacy-technisch oké te zijn. Voor jullie zou er dan niets spectaculairs moeten veranderen, maar helemaal zeker weten doe ik dat niet. Daar helpt dit berichtje dan natuurlijk wel weer bij. Want dit is meteen een berichtje om te testen of het werkt zoals verwacht.
Feedburner gaat stoppen met de dienst 'email subscriptions'.
Je kunt dit blog op verschillende manieren volgen. RSS is daar de basis van. Dat is een techniek die ervoor zorgt dat informatie op het internet van de ene digitale plek naar de andere digitale plek kan komen. Ieder blog en veel websites hebben daarvoor een rss-feed. En je kunt je op zo'n feed dan abonneren door een rss-lezer te gebruiken. Denk aan bijvoorbeeld Inoreader.
Maar rss heeft ook een beetje het imago van nogal technisch te zijn. Het zijn vooral nerds die daar mee aan de gang gaan. 'Normale' mensen kijken liever naar een facebook-feed, een twitter-feed of een linkedin-feed. Maar het idee is hetzelfde. Ik heb de voorkeur voor rss omdat dat je veel meer mogelijkheden geeft om zelf je informatie-feed samen te stellen.
Maar goed, ik dwaal af. De rss-feed van mijn blog heb ik omgeleid via Feedburner. Want met Feedburner was het mogelijk om daar wat extra zaken aan toe te voegen. Zo kon ik met Feedburner de rss-feed omzetten naar een mogelijkheid om je via email op mijn blog te laten abonneren. Dan konden degenen die geen rss-reader gebruiken de berichten gewoon in hun mailbox krijgen.
Maar dat gaat dus veranderen. Die dienst van Feedburner wordt binnenkort geschrapt. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een alternatief. Dat is voor dit blog (voorlopig) Mailchimp geworden. Ik heb dat vanmiddag opgezet en met dit bericht test ik of het werkt. Als dat allemaal goed gaat, zal ik daarna alle emailadressen van degenen die zich email geabonneerd hebben op dit blog verhuizen naar de nieuwe dienst. Mocht jij nou ook één van die mensen zijn, weet dan dat het uiterlijk van de mailtjes iets gaat veranderen. Die gaan dus lopen via Mailchimp.
Zoals een groot aantal van jullie inmiddels wel weten, ben ik naast mijn
werk voor SCOH, actief in allerlei groene projecten. In 2015 is dat begonnen
toen ik vrijwilliger werd in Voedselbos
Vlaardingen. In 2018 heb ik me bij de k.v.k. ingeschreven onder de naam ‘Groendoenerij’ zodat ik mijn hobby nog
wat meer uit de hand kon laten lopen. Ik heb wat tuintjes aangelegd, wat interieurbeplanting gedaan en heb hier en daar geholpen met de aanleg van groene schoolpleinen in de regio. En in 2019 ben ik
begonnen als ondersteuner in de moestuin
van Maatwerk Autisme (een organisatie die dagbestedingsprojecten en onderwijs organiseert voor
personen met autisme vanaf 12 jaar). En in 2020 ben ik in diezelfde moestuin
coördinator geworden.
De Droom is om uiteindelijk zelf met mijn gezin op een
groenere plek in het land te gaan wonen. En die groene plek zou ik dan zo
willen inrichten dat er ook voedsel geproduceerd wordt. Hoe dat er precies uit gaat zien, volgt wel. De Droom is nog niet af. We zijn nog bezig met het dromen van de Droom.
Om die droom weer een stapje dichterbij te brengen ben ik
tot de conclusie gekomen dat ik meer kennis nodig heb over voedselproducerende
systemen. Daarom heb ik een paar weken geleden besloten om me in te schrijven
op de Warmonderhof. Dat is een biologische land- en tuinbouwopleiding waar ik
die kennis kan verdiepen, en het bij behorende netwerk kan opbouwen. Als alles
mee zit, ga ik daar in september 2021 starten, maar de eerlijkheid gebiedt me
wel te zeggen dat ik nog op een wachtlijst sta. De opleiding is nogal populair,
namelijk. De kans dat mijn inschrijving doorgaat, is echter wel reëel omdat de plek op de wachtlijst (nummer 22 volgens de laatste berichten) vorig jaar
uiteindelijk ook geplaatst is.
En als de inschrijving dit jaar niet doorgaat, schrijf ik me
direct in voor het schooljaar daarop.
In eerste instantie was het mijn bedoeling om SCOH uitsluitend te verlaten op het moment dat de inschrijving doorging. Maar voortschrijdend inzicht heeft me doen besluiten om SCOH per begin volgend schooljaar sowieso te gaan verlaten. Als mijn inschrijving onverhoopt toch nog niet doorgaat, komen er gedurende dat jaar vast een hoop mooie dingen op mijn weg die de ruimte mogen krijgen.
Voor dit blog betekent het één en ander dat het onderwerp nogal zal veranderen. Basisonderwijs en ict was het al een tijdje niet meer (alleen). Wat hetzelfde blijft, is het toekomst kijken en het helpen leren. Ik zal me in het vervolg meer gaan richten op duurzaamheid, voedselproductie en transitie. Ik hoop dat je blijft lezen, maar begrijp het ook als je het in het vervolg aan je voorbij zult laten gaan.
Never stop dreaming
If one dream should fall and break into a thousand pieces
never be afraid to pick up one of the pieces and begin again
Each piece can be a new dream to reach for and believe in
Bovenstaand filmpje heeft als titel '10 years to transform the future of humanity' -- or destabilize the planet'. De spreker is Johan Rockström. Hij is internationaal erkend met betrekking tot wereldwijde duurzaamheidskwesties. In 2009 leidde hij het team dat het Planetaire grenzen raamwerk ontwikkelde. (wikipedia). Dat raamwerk wordt ook gebruikt in het Donut-model van Kate Raworth.
Hij waarschuwt dat de komende tien jaar wel eens beslissend zouden kunnen zijn voor hoe de toekomst van de planeet (en dus de mensheid) eruit komt te zien. Hij definieert 9 'planetary boundaries' waar we binnen moeten blijven, maar het lukt ons inmiddels al niet om drie van die grenzen te respecteren: klimaatverandering, biodiversiteitsverlies en stikstofdepositie. En hoe meer grenzen we overschrijden, hoe meer de problemen toenemen omdat ze elkaar versterken. Het is niet wat je nu wilt horen, maar zie daar onze volgende crisis. En ik durf de voorspelling aan dat de coronacrisis verbleekt bij de klimaatcrisis.
Er schijnen 15 zaken te zijn die iets zeggen over de stabiliteit van het klimaatsysteem van onze planeet, en 9 daarvan komen in de buurt van de zogenaamde tipping points, volgens meneer Rockström. Hij kan het weten, want hij is hoogleraar op dit vakgebied. Die 9 potentiële tipping points zijn:
De Noordpool ijsvrij in de zomer
De dooi van de permafrost in Siberië
Verlies van landijs op Groenland
Bosbranden in de grote bosgebieden in het noorden
Het verzwakken van de zeestromingen in de Atlantische oceaan
Het uit elkaar vallen van het Amazone-oerwoud
Het afsterven van het koraal in het Grote Barrièrerif
Het smelten van het ijs in West-Antartica
Het instabiel worden van het ijs in Oost-Antarctica
De gevolgen laten zich raden. Zeespiegelstijging, hitterecords, extremer weer, droogteperiodes. Het zal moeilijker worden om de voedselvoorziening op peil te houden en leefbare plekken te onderhouden. De voorproefjes hebben we het afgelopen decennium al voorbij zien komen. Als we dit probleem willen oplossen (en dat schijnt te kunnen), dan is wereldwijde samenwerking op zijn minst handig.
Maar als je ziet hoe dat met de coronacrisis gaat, is het af en toe wel om moedeloos van te worden. Want we lijken het vaker met elkaar oneens te zijn, dan eens. En als iemand met onderbouwde ideeën komt, wordt hij door een ander weer in de wielen gereden. Daar verschillen de coronacrisis en de klimaatcrisis niet in. Misschien hoort dat er ook gewoon wel bij. We weigeren te accepteren dat we in hetzelfde team zitten. Maar er is ook hoop.
We moeten één denkfout niet maken. En dat is dat grote problemen vragen om grote oplossingen. Ik zeg niet dat het niet handig kan zijn, zo'n grote oplossing, maar we kunnen grote problemen ook oplossen met heel veel kleine oplossingen. We moeten ons realiseren dat we gewoon met heel veel mensen zijn op de wereld. Heel veel. En als die mensen er langzamerhand allemaal (nouja, misschien niet allemaal...) van doordrongen raken dat de manier waarop we nu leven niet houdbaar is, veranderen al die mensen allemaal heel veel kleine dingen. En onder het motto 'vele kleine maken één grote' kunnen we het probleem dan te lijf. En dat is de verandering die we zoeken om onze aarde leefbaar te houden. Die veranderingen zijn al gaande.
Als je voor je eigen leven inspiratie wilt opdoen, kun je misschien eens kijken naar het volgende lijstje. Ik weet het, het ligt nogal voor de hand, maar daar gaat het nu niet om.
