Het idee was simpel. Verschillende teams zouden het tegen elkaar opnemen om de mooiste, lelijkste of effectiefste vogelverschrikker te maken. En de beste vogelverschrikker kreeg een 'dienstverband' op de tuin. Het idee was simpel. We hoefden het alleen nog maar te organiseren.
Dus. We gingen met onze creativiteit aan de slag. We moedigden teams aan om zich in te schrijven, terwijl we eigenlijk nog niet wisten wat voor feestje het precies zou worden. We verzamelden alvast oude kleren, om eens te kijken wat je daar dan mee kon. We schreven stukjes in nieuwsbrieven en op socialmedia, terwijl we nog geen idee hadden hoe het spelverloop zou zijn. We richtten een voorbereidings-appgroepje op om dingen af te stemmen. We kochten een strobaal, want dat zou je minimaal toch wel nodig hebben voor een vogelverschrikker. We raapten allerlei oude en niet meer gebruikte materialen bij elkaar, zonder een idee te hebben hoe je daar een vogelverschrikker van maakt. En we hadden bovenal veel voorpret.
Op de dag zelf aangekomen hadden we vier teams die mee wilden doen. En hoewel we een 'strenge en deskundige' jury hadden aangesteld, drukten we iedereen op het hart dat alles met een korreltje zout ging. Het ging immers om het plezier. En wat een plezier hebben we gehad!
De teams hadden echt hun best gedaan om er wat van te maken. Er rolden dus ook vier geweldige vogelverschrikkers van de band, waartussen het moeilijk kiezen was. Ondanks de vele regen en wind die we moesten trotseren op deze ochtend, kregen we van alle kanten te horen dat we dit volgend jaar absoluut weer moeten organiseren. Zo leuk! Dus dat gaan we zeker doen.
Ik ben blij dat het VogelVerschrik-Maak-Spektakel het succes is geworden waarvan ik hoopte dat het zou worden. Want zo'n idee begint in je hoofd. En dat krijgt dan langzaam vorm. Je schuift wat puzzelstukjes in elkaar (het bij elkaar roepen van gezellige teams van oogstgenoten en vrijwilligers, het vragen van oud-collega's om als spelleider op te treden, het maken van spelregels en een draaiboek, het verzamelen van geschikte materialen). Maar als het dan zover is, dan moet nog maar blijken of het zo leuk wordt. En dat werd het. Gelukkig. Missie geslaagd.
Zo'n feestje is op zichzelf leuk om te organiseren. Gewoon een beetje pret maken. En voor de horeca op onze locatie zorgde het voor een kleine boost in de omzet. Maar uiteindelijk dient het ook een hoger doel. De tuinderij is bedoeld als een plek waar een gemeenschap vorm kan krijgen. Waar mensen met elkaar het contact aangaan. Waar vertrouwen in de medemens groeit. En waar men zich realiseert dat je er niet alleen voor staat. Een feestje als dit draagt heel erg bij aan het vormen van deze gemeenschap. Lol hebben met elkaar is belangrijk. Dus ik ben blij dat een geslaagde activiteit was die voor herhaling vatbaar is.
