maandag 12 mei 2014

Stoppen met mli

Ja, je leest het goed. Ik heb besloten te stoppen met de opleiding waar ik eerder dit schooljaar met zoveel zin aan begon. Hoewel ik weet dat ik mijn lezers geen verantwoording schuldig ben, wil ik hier graag toch toelichten wat de argumentatie van mijn keuze is. Ik heb jullie immers ook 'vermoeid' met blogposts met samenvattingen van masterclasses enzo.

Het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel geleerd. De master heeft mij verdieping en veel nieuwe inzichten gebracht op het terrein van leren en innoveren. Toch is het voor mij niet de manier gebleken waarop ik wil leren. Aan mijn keuze liggen verschillende aspecten ten grondslag. Hier, op dit blog, wil ik er drie uitlichten.

Ten eerste heb ik moeite met het hoge tempo. Het gaat niet om het niveau van het aanbod; dat vind ik hoog en dat is erg prettig. Ik heb echter voor veel dingen meer tijd nodig om het echt te laten landen. Af en toe moet het water stil staan om dingen te kunnen laten bezinken. Daar is deze studie niet op ingericht. Het stroomt maar door en door. En ik vaar daar niet wel bij.

Het tweede aspect gaat over de manier van toetsen. Die past klaarblijkelijk niet bij mij. Een voorbeeld van een toetsproduct is het schrijven van een paper. Dat zouden we moeten doen ter vaststelling of we de stof (artikelen, handboeken, masterclasses) wel diepgaand verwerkt hebben. Het kost mij heel veel moeite om één en ander goed op papier te krijgen in een samenhangend betoog. Dat heeft ook te maken met het 'niet kunnen laten bezinken'. Ik had van te voren gedacht dat dit me makkelijker af zou gaan. Dat heb ik verkeerd ingeschat. Dat is een les die ik geleerd heb. Maar die moeite zegt mijn inziens echter weinig over hoe goed ik de stof van de course daadwerkelijk begrepen heb en met me meeneem in mijn werk.
De opleiding laat ons nadenken over alignment van doelen, leeractiviteiten en toetsing bij het schrijven van ons onderwijsontwerp. Tegelijk hanteert de opleiding een vorm van toetsen die mij niet verder helpt.
Daarnaast zou een bijbehorend proces van peer-review goed zijn voor mijn ontwikkeling (zegt de verantwoording in de studiehandleiding), maar tijdens de course kregen we er les in dat sommige mensen liever de kunst afkijken van een expert. Laat ik me nu tot die laatste groep aangetrokken voelen. Het paradoxale is dat ik me er juist dóór de opleiding van bewust ben geworden dat het niet bij me past. Ik heb wel degelijk heel veel geleerd. Ik kan het alleen moeilijk bewijzen.
Sommigen vinden deze reden kinderachtig, of niet ter zake doende: "Je moet gewoon de toetsing volgen die een opleiding aanbiedt." Dat zij dan zo. Ik vind dat je daar wel kritisch over mag zijn en je eigen gevolgtrekking mag maken.

Maar het belangrijkste heb ik nog niet genoemd. Het volgen van deze master tastte mijn privéleven te veel aan. Dat heb ik onderschat. De continue hoge druk (niveau en tempo) zorgt voor een gevoel van 'altijd aan' staan. Ik sliep vaak slecht en was daardoor vaker moe, chagrijnig en uit mijn doen. Dat kwam in conflict met twee zaken die ik heel hoog heb staan, namelijk 1) dat mijn kinderen en mijn vrouw het beste van mij horen te krijgen, en 2) dat leren leuk hoort te zijn.

Daarom heb ik ervoor gekozen om mijn prioriteiten te verleggen en ze weer daar te plaatsen waar ze horen te zijn. Helaas houdt dat dus in dat ik met niet inschrijf voor het tweede jaar van de master Leren en Innoveren.

Graag wil ik wel gebruik maken van de gelegenheid om de docenten en medestudenten te bedanken voor de enerverende maanden die ik achter de rug heb. Ik heb het tijdens de lesdagen altijd erg naar mijn zin gehad. Ik ging er met plezier naar toe en zoals gezegd: ik heb ook ontzettend veel geleerd. Bedankt daarvoor.


(bron afbeelding)

8 opmerkingen:

Karin Winters zei

@Remko
Wat onvoorstelbaar herkenbaar, ik herken echt alles in jouw verhaal.
Ook ik vind de belasting erg hoog, het tempo te hoog, bezinken te laag en vooral het maken van juiste keuzes omtrent literatuur en het schrijven van die papers vreselijk moeilijk.
Alsof ik academisch schrijvend geboren ben….daar volg ik nou net die opleiding voor.
Net als jij leer ik constant heel veel en zie ook veel bevestiging in wat ik al kon en deed, nu dmv theoretische onderbouwing.

Daar waar ik nu alles wat los en vast zit lees over goede feedback, ervaar ik bij het terugkrijgen van afgekeurde stukken als erg persoonlijk en demotiverend. Elke keer weer opkrabbelen en opnieuw indienen.
Daar waar ik nu lees over authenticiteit van opdrachten, sleep ik me weer door een papaer van 4.500 woorden heen.
Daar waar ik een uitgesproken mening heb over wat er als bewijzen in een portfolio zou mogen zitten, wiens portfolio het is en in welke vorm ik dat indien, PDF ik 11.000 woorden.

Wat ik met name heel erg mis is het Samen Doen en Samen Fouten maken en ja het bij elkaar afkijken, het delen van elkaars kennis en ervaring.
Je zit maar in een studeerkamertje 20 uur per week te blokken.
Ik heb ook zoiets…is dit het nou?
Enne heel innovatief is het ook niet he 
Maar goed….ik blijf het toch nog proberen…ondanks de maar 5 credits behaald tot nu toe.
Bloggen is meer ons ding 

Wijs besluit en ik begrijp het!!

http://techinonderwijs.wordpress.com/ zei

Met dit besluit laat je zien meer te hebben geleerd dan wanneer je slaafs de opleiding hebt afgemaakt. Kiezen voor jezelf in plaats van een papiertje. Wat dat lijkt de opleiding je uitsluitend te brengen.

Het is jammer dat onze samenleving dergelijke leerervaringen niet waardeert (= niet meetbaar maakt of uitdrukt in een diploma). Ze maken jou er een waardevoller mens door.
Jouw verhaal illustreert bovendien dat welzijn een hoog goed is dat je op de juiste waarde weet te schatten.
En leren? Dat doe je een leven lang, niet alleen in een turbomaster-opleiding. Juist niet.

Ik wens jullie veel geluk. Wijsheid heb je al ;!)

Anoniem zei

Beste Remko,

Wat ontzettend jammer voor ons. Je was een medestudent met de know how en de ICT kennis die we nodig hebben in een opleiding leren en innoveren. Ik begrijp jouw keuze volledig en ik herken jouw verhaal. Ik wens je veel leren en genieten toe. Ik weet zeker dat dat jou gaat lukken in jouw leven met vrouw en kids en in jouw loopbaan. Tot ziens Remko!!!! Hartelijke groet Corrie

Frans Droog zei

Een prachtige beschrijving van hoe menig leerling in het onderwijs zich voelt. Die kan er niet mee stoppen maar verdient wel iets anders. Net als jij.

Remko Boers zei

@Karin
Mag ik jou veel succes wensen met jouw mli? Ik zag laatst jouw blog over 'tijd en intrigeren' en ik herkende jouw verhaal uiteraard ook. Ik hoop dat je worsteling de moeite waard zal zijn. Ik begrijp in ieder geval heel goed wat jouw worsteling inhoudt.

@Albert
Dank voor je compliment. Ik probeer dit soort dingen inderdaad altijd in het juiste perspectief te zien. Er zijn belangrijke dingen en meetbare dingen. Je moet ze niet verwarren.

@Corrie
Dankjewel voor je reactie. We zien elkaar sowieso tijdens de laatste twee masterclasses nog. Daarna hou je gewoon mijn blog in de gaten. ;-)

@Frans
Zo had ik het nog niet bekeken. Maar daar heb je wat mij betreft wel gelijk in.

Wilfred Rubens zei

Lees waarom ik dit jammer vind:
http://www.te-learning.nl/blog/?p=8251

Anoniem zei

Beste Remko,

Voor mij had je al bewezen 'master- waardig' te zijn. En jouw afweging/overweging geeft aan dat het dossier 'rolontwikkeling' ook helemaal op orde is bij jou. Ik vind het erg jammer dat je stopt. Jij was het rustige water in deze hectische studie. Dank hiervoor! Geniet van de ruimte die weer gaat ontstaan in je leven. Hartelijke groet, Pam

Remko Boers zei

@Pam
Dankjewel voor het mooie compliment dat je geeft. Zowel dat ik 'masterwaardig' zou zijn, als dat ik het rustige water ben.
Ik ga zeker genieten van de ruimte die ontstaat.

Over het dossier rolontwikkeling heb ik me overigens geen moment zorgen gemaakt. Hooguit over de vorm.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...